HOME

Anekdotes

12 8_6Grote-kippen.jpg

Hardenberg, 6 februari 2018: Jaarvergadering van Pels en Pluim.

Het vriest een paar graden en het is nog donker in ons vergaderhonk, het clubhuis van de “Jeu de boules vereniging Hardenberg”. Wie had het toch moeten doorgeven aan de beheerders dat we een jaarvergadering hebben? De mensen groeperen wat bij elkaar, sommige blijven in hun auto zitten en achten af...! De bestuurders wijzen wat naar elkaar, Luc belt op en ruim een kwartier later dan gepland gaan de lampen aan en mogen we naar binnen. Gelukkig is het redelijk warm. Er wordt snel gestart met de vergadering. Het foutje wordt snel vergeven.

 

 

Kascontrole jaarboek 2016

De heren Altinus Zwaan en Wim Berg hebben samen, onder het toeziend oog van penningmeester Niels van den Dool en tweede penningmeester Bert Oelen, de kasboeken van kleindiervereniging Pels en Pluim gecontroleerd.

De heren van de kascontrolecommissie hadden zich uitstekend voorbereid en maakten het de beide financieel deskundigen bepaald niet gemakkelijk. Had Wim zijn mobiele telefoon erbij, Altinus kwam als een goed schoolmeester betaamt, met een heus telraam op de proppen. Er werd druk gerekend en alle paperassen werden goed doorgespit. Men kwam er niet uit, totdat bleek dat het telraam een witte kraal miste. Uiteindelijk bleek er € 0,13 teveel in kas te zijn. Er is die avond in huize Den Dool veel afgelachen.

De kascontrolecommissie was diep onder de indruk van het prima werk van Niels. Zij adviseerden dan ook de ledenvergadering om het bestuur decharge te verlenen.

 

 

 

Kippentransport Nederland-België, vice versa

 

Erik Nijeboer heeft zijn nieuwe hokken weer klaar en dus moeten er weer zeldzame Belgische krielhoenders in. O.a. de Everbergse baardkrielen. Toen Erik hoorde dat Joop Roosma en ondergetekende naar Wavre ( onder Brussel) gingen naar een eendaagse show, kwam Erik met de vraag of we ( ik) voor hem dieren van Duitse en een Belgisch fokker wilde meenemen. Vanzelfsprekend. Toen het zover was hadden we de auto goed vol met dieren die allemaal mee mochten van Nedrlandse fokkers voor fokkers uit Frankrijk, Italië, Duitsland en België én of we dan ook nog heel veel mee terug wilde nemen. We hebben het geweten. Om 6 uur weg, 10 uur aan, slecht weer, glad hier en daar en ijskoud in de hal. Veel bekenden gezien, ook de nodige dieren en druk met het afleveren van… en innemen van de dieren die mee terug moesten. Toen we om goed 1 uur weer aan de terugtocht begonnen en op de autobaan richting Antwerpen reden, schrok ik me dood. Waar het allemaal mee begon, het haantje voor Erik, die had ik niet. Vergeten. Sneeuwbuien en flink balen. Auto langs de kant gezet en overleg. Mobiel naar mijn vrouw Annemiek gebeld, alles uitgelegd, een haan van… voor Erik moet mee naar Nederland. Via, via heeft Annemiek het mobiele nummer gekregen van nog twee Hollanders die in Wavre waren en een week later heb ik zelf het Everbergse haantje bij Erik afgeleverd.

 

 

Alie Beenen kampioen!

Mevrouw Alie Beenen werd gefeliciteerd met haar overwinning, Haar ram kreeg driemaal een 10 van de keurmeesters tijdens de Fokkersdag in Laren.

Anekedote

Freek vertelde in de novembervergadering nog een kleine “anekedote” over zijn 25 jarig huwelijk en het 25 jarig jubileum van Pels en Pluim. Beide feesten liggen dicht bij elkaar. Freek mocht ter gelegenheid van een interview voor de regionale radio over Pels enPluim een verzoekje aanvragen en dat deed hij graag. Het werd “Rode rozen voor jou….” En he leuke was dar het voor beide feestje van toepassing was.

 

Een heel andere Anekdote:

Gehoord in Slagharen!

Joop Roosma, verwoed en kundig fokker van Watermaalse baardkrielen in vele kleurslagen heeft er een heel ander ras bij. “Wat zeg je me nou?” Ja, Joop heeft er Nederlandse Uilenbaardkrielen bij. Rood zwart geloverd of zo…! Een haan en drie hennen. Nou bijna, het is een haan, twee hennen en een staart.

Toen Joop zijn aanwinst uit de kisten haalde, was eer een die meteen het luchtruim koos, Joop hielde de staart in zijn handen en de hen ging via het dak van de buren de wijk in. Nooit meer iets van de hen vernomen.   

                                                          

Extra ledenvergadering Pels en Pluim op 15 april 2014


Het was een ingelaste vergadering omdat er anders tot na de Vechtdalshow geen ledenvergadering meer zou zijn voor uitsluitend clubleden.
Het is een gezellige avond geworden en om 23.00 uur gingen de laatste 2 bestuursleden huiswaarts. Jammer dat er veel afzeggingen waren en dat een aantal vaste bezoekers ook ontbraken. Gelukkig was Amanda Logtenberg, nieuw clublid uit Slagharen er wel. Naast een stukje vergaderen en het uitwisselen van fokkerservaringen, hebben we genoten van de verschillende activiteiten. Jan Huls, geassisteerd door Niels van den Dool, gaf een demonstratie van het tatoeëren van konijnenoren. Hans Heemskerk had een tiental trucjes met eieren voorbereid. Het merendeel lukte en voorzitter Luc werkte sportief mee aan een act die buiten plaatst vond. Luc kon € 25,-- verdienen als Hans bij hem 3 rauwe eieren op zijn hoofd mocht stukslaan. En daar tussendoor hebben we twee radio optredens van ons aller Freek uit Brucht kunnen beluisteren van ongeveer 25 jaar geleden. Wat een spreker is die man!! Tot slot was er voor iedereen bij een glaasje ook nog een of meer gekookte eieren te eten. Overgebleven van Hans zijn optreden. Ik denk voor herhaling vatbaar en dan natuurlijk met een nieuwe grap erbij!.

   

  

 

"Er is iets misgegaan!"

 

Deze foto spreekt voor zichzelf. Watermaalse hen in de kleur porselein met jongen. Grote ouder betrokkenheid.

Tijdens de extra ledenvergadering van 9 april 2013 werd er gebrainstormd over de toekomst van Pels en Pluim. Een zinvolle activiteit en….voor de duidelijkheid: ” Erik is tegen!! Oh nee, laat zij maar naar ons toekomen.”

Op deze pagina hopen we leuke en interessante anekdotes uit het “Pels en Pluimtijdperk” te kunnen plaatsen. Hebt U zo’n anekdote, vertel hem aan de secretaris van de club, of schrijf hem op en stuur een e-mailtje. Wij zorgen dat uw verhaal hier gepubliceerd wordt. Wie bijt de spits af?

De eerste anekdote is aangeleverd door Freek Gerrits:
Lang, heel lang geleden werden op het Moelenplein in Hardenberg nog de Handerberg 3 promotieactiviteiten gehouden en in een van de tenten had Pels en Pluim een clubshow ondergebracht. Dit stamt uit de tijd dat ZZG, nu de F, werd toegekend. Voorzitter Bakhuis en secretaris Gerrits hebben na de keuring van de dieren op de show een hele nacht doorgewerkt om alle predikaatsgelden, guldens, kwartjes en dubbeltjes en centen uit te rekenen en in enveloppen te doen. De bedragen waar de inzenders recht op hadden. Toe het inmiddels weer licht begon te worden, bleek dat al het werk voor niets was gedaan omdat predikaatsgeld helemaal niet in het vraagprogramma was opgenomen.

De tweede anekdote komt ook van Freek en is al eerder door hem op een ledenvergadering verteld. Waar komt de knop van de voorzittershamer van Pels en Pluim vandaan? Wel de knop van de voorzittershamer komt van het oude ledikant van de familie Gerrits. Het is de knop die op de hoekpaal aan het hoofdeinde van het bed pronkte. ( een opmerking tijdens diezelfde vergadering: “Als die knop eens kon praten…..”
 

Februari 2013

Op de laatste jaarvergadering van Pels en Pluim ontstond enige discussie over de voorgestelde contributieverhoging. Dit deed mij terugdenken aan een P en P vergadering in zaal Brinkman (het tegenwoordige Café Sevens) ongeveer 25 jaar geleden. Op de agenda stond ook een contributieverhoging en wel van 0,50 gulden per jaar. Eén van de leden (bestuurslid zelfs), we zullen hem hier bij zijn bijnaam Taks noemen, wond zich daar zo over op dat hij uit de vergadering liep. Hij ging in het café zitten, bij Dicky Brinkman aan de bar. Taks had 2 hobby’s: Vlaamse Reuzen fokken en Cognac drinken; voor het laatste zat hij nu precies goed.
Na afloop van de vergadering sta ik even aan de bar om af te rekenen en ik zeg zo tegen Taks: “volgens mij heb je de contributieverhoging voor de eerstkomende 5 jaar al wel op?“
Taks werd verschrikkelijk kwaad, hij zou me van alles aandoen en hij zei zijn lidmaatschap ook meteen op. De voorzitter suste de zaak een beetje en ging naast Taks zitten aan de bar, waar ze na verscheidene cognacjes vast tot de conclusie zijn gekomen dat de jongelui weinig respect meer hadden voor de ouderen. Ze zijn later, zoals altijd, met de auto van de voorzitter naar huis gereden; de alcoholcontroles waren toen nog niet zo intensief als nu. Het is tussen Taks en mij nooit meer helemaal goed gekomen.

Henk